قصتها تبدأ وهى صغيره
نقدر نقول مولوده
طفلة صغيره تجتمع
راحة البال فيها
والسعاده عندها موجوده
كانت تجتمع اسرتها
فى بيت جدتها
حيث العطف والحنان
والدفء والامتنان
كل اسبوع ليله
تلعب تضحك تتغشمر
ويا اطفال العيله
كانت ليالى جميله
وقلوب بريئه طاهره
البسمه بسمه
والضحكه ضحكه
والكلمة كلمة
من القلب ظاهره وباهره
وكانت تحس ان الحياه ستمضى
ببيت جدتى كل يوم مثل اللى فات
ماظنت ابدا ان ايام السعاده
ممكن تصير ذكريات
ماظنت ان العمر ما ينتهى مثل مايبتدى
ولا ان البرائه وراحة البال يمكن تنتهى
ولا ان بموت جدتى
ماتت معاها ايامنا اللى خلت وبدأـ تبتدى
روح الجفاء عند الناس بموت جدتى
روح المحبه والاخاء
والصبر عند البلاء
صارت اليوم ذكرى
فى عالم اليوم
بموت جدتى
عالم حداثه فى كل شئ
الا براحة البال والاحساس بالامان
الا فى الحب بين الناس والعطف والحنان
كله راح بين الماكينات وصار فى عرف اليوم بضاعه
تشتريها بالمال
ممكن
وممكن تبيعها ساعه
كل ايامانا السعيده ماتت بموت جدتى
الله يرحم جدة الفتاة الصغيره
وجدتى
احلى كلام
قصتها 
النمط الخطي
